Een weekend in de bergen

Hallo everyone!

Hierbij een nieuwe post, dit keer over mijn weekendje in de bergen samen met een bulgaarse vriend & vriendin die ik al eerder bij mijn guesthouse had ontmoet. Vrijdag was mn laatste dag trainen afgelopen week, en aangezien zaterdag budha day was hadden we geen training, en had ik dus het weekend voor dit uitje. Moet zeggen dat ik dacht dat het een ontspannend weekend zou zijn, en Kruu Pedro had gezegd dat ik veel rust moest nemen omdat ik hard mn best gedaan had. Zo was het ook, want heb nog nooit in mn hele leven zoveel en hard getraind als afgelopen week. Je voelt je lichaam gewoon groeien!

Nja, zaterdag ochtend om half 7 eruit want we hadden om 7 uur een meeting point afgesproken aan de voet van de berg..raar want je zit in zon grote stad en binnen 20 minuten ben je in de natuur! Had een relatief klein tasje meegenomen met alleen een spijkerbroek, wcpapier, wat toiletmeuk, een tent, veel fruit en water en wat schrijfspulletjes..ook best vreemd want sinds ik in thailand ben schrijf ik heel veel; plaatsen of dingen die mensen vertellen, dingen die ik lees bijvoorbeeld spreuken, en schrijf ook veel naar mn vriendin. Mensen die me goed kennen weten dat ik helemaal niet van lezen hou laat staan schrijven!

Toen we aankwamen bij de meeting point hebben we bij een klein thais stalletje wat take-away food meegenomen (vegetarisch natuurlijk) en zijn we gaan wandelen. Eerst een weg af en kwamen we langs een heel mooi meertje… ook werd hier wat rijst verbouwd wat je ook wel kan zien op de foto’s:

Uiteindelijk liepen waren we dus met zn vieren en 2 hondjes. De hondjes waren van de monnik en die was echt he-le-maal gek op ze! Heb ook nog nooit honden zo goed op hun baasje zien letten, elke beweging die Pongsa (de monnik) maakte volgden ze nauwkeurig. Toen begon het klimmen; gewoon een smal paadje op de berg, vrij stijl en bezaaid met bladeren. Geen gewone bladeren maar mega bladeren sommige waren echt wel een meter groot! Ik had me vergist, het werd geen relaxed weekend want dat klimmen is best heel zwaar. Na 20 minuten gutste het zweet al van mn lichaam en toen Pongsa vertelde dat we pas 20 minuutjes bezig waren dachten we: shiiiiit wat gaat dit ons brengen! Gewoon doorlopen en niet naar boven kijken wat als je naar boven kijkt zie je elke honderd meter weer een nieuw stuk berg! En die monnik, allemachtig wat kon hij lopen zeg! Ruim 65 jaar en lopen als iemand met een conditie van 25 jaar…dacht bij mezelf, als hij het kan kan ik het helemaal! Na ongeveer 2 uur lopen namen we 10 minuutjes rust, en ik en de monnik moesten wel vaak wachten op de andere 2. Na 3 uur klimmen namen we echt even een half uurtje rust om wat te eten en gewoon even relaxed. Nou ja, relaxed..je zit midden in de jungle en het barst er van de vliegen en muskietos..GEK werd ik ervan! Gewoon chagarijnig van die beestjes die de he-le tijd om je hooft vliegen en je hebt het gevoel dat ze in je oren kruipen! Dus bond ik mn t-shirt die al zeiknat van het zweet was om mn hoofd, zodat ik er geen last meer van had. Je kunt wel van die spray tegen die bugs kopen maar je zweet er zoveel dat dat helemaal geen zin meer heeft! Toch is alles bij elkaar erg cool want je voelt je in de middle of nowhere..in de jungle waar je moet zorgen dat je genoeg water bij je hebt want anders val je na een paar uur maximaal flauw en gaat het minder met je

Na een lange tijd lopen kun je je energie beter verdelen al is dat ook lastig want je hebt geen idee hoe ver je nog moet lopen behalve dat het nog maximaal 2 uur duurt..sommige stukken zo stijl dat je je aan bomen moest optrekken! Ik liep meestal dicht bij de monnik en aangezien Kolyo (de bulgaar) en zijn vriendin (Am) erg druk met elkaar waren (optrekken en helpen met klimmen), kreeg ik alle tijd om met de monnik te praten. T was een hele aardige monnik en we voelden elkaar goed aan. Voordat hij monnik werd, was hij proffesor en marketing nogwattes en gaf les op een universiteit in Chiang Mai. Ook wel fijn, want hij staat niet los van de wereld zeg maar. Hij vertelde me heel veel, ook omdat hij wist dat ik veel wou horen denk ik en (onder) wees me over je vijanden of opponements in je leven. Noem er 1tje dat is ook de grootste en die zit in jezelf, namelijk “begeerte” of hebzucht. Probeer maar eens tegen jezelf te vechten in die zin, dat je namelijk WEL die macbook air wilt hebben want hij is zo mooi en gaaf en je denkt dat je hem echt nodig hebt. (gerben als je dit leest: ikke natuurlijk wel he :P). Het materialistische van het leven. Ook vertelde hij over hoe je je gedachten kunt controleren. Ik heb namelijk een monkey mind wat inhoud dat als je bijvoorbeeld aan 4 dingen denkt en je komt bij de laatste, jump je weer naar het eerste terug om vervolgens bijna hetzelfde te bedenken. Of je denkt bijvoorbeeld aan alle dingen tegelijk maar voor een klein gedeelte..een hoop wijze woorden, en geloof ook echt dat ik er veel aan heb. Tijdens het lopen kom je ook langs kleine dorpjes in de bergen die ze hilltribes noemen. Bergbewoners met apparte kledij maar wel auto’s..wel grappig dat al die jochies achter je aan blijven lopen, en ze speelden een soort spelletje met je vingers, echt lachen met die kinderen, zo vrolijk!

Na nog een paar uur te hebben gelopen kwamen we bij een soort coffeeshop aan, waar ze dus caffee verkochten..leuk want de koffie die je daar dronk kon je beneden je op de helling zien groeien! Gewoon echte koffie, geen geimporteerde meuk of wattanook.

Nadat ik een kopje koffie had gedronken, en wat fruit had gegeten liepen we de laatste honderden meters naar iets onder de top van de berg waar een klein campeerplekje was opgezet. Eindelijk echt rust..eigenlijk haat ik camperen; ijskoude douches terwijl het avond werd en ook aardig fris zo boven op een berg, je loopt altijd te klooien met licht in of buiten je tent, en aangezien er geen lamp was had ik per puur geluk wat kaarsjes bij me die ik over had van de “white kruu” een ritueel voor de Muay Thai training, waar ik me dus mee moest redden, en als laatste slapen op een keiharde grond met steentjes die in je rug prikken. Boeit niet, was helemaal kapoet en blij dat ik kon gaan relaxen. Savonds nog een tijdje bij een kampvuurt gezeten waar een groepje thaise mensen die met een gitaartje aan het zingen en dansen waren. Ook met Kolyo een goed gesprek gehad en daarna nog wat zitten schrijven…toen pitte.

De volgende dag gingen we er vroeg uit en gingen we via een andere route de berg af! Ook het “downhillen” van een berg is nog best zwaar want ook dan moet je op elke stap letten die je zet en gebruik je je lichaam weer op een andere manier. We zijn bij Doi Sutep gewees; een hele grote tempel midden op de berg, en als laatste: een waterval! Heeerlijk gewoon zwemmen, voor het eerst in thailand! Had de laatste tijd weinig geregend dus de waterval ging niet superhard maar toch, echt genieten van het water..hoe blij je als mens met water kan zijn!